Jonsi, de eigenzinnige zanger van de IJslandse band Sigur Ros heeft dit jaar een solo-album Go gemaakt. Dit album ligt in het verlengde van het oeuvre van deze band. Na succesvolle optredens in Paradiso en op Lowlands afgelopen zomer volgde er dinsdag 23 november een optreden in De Oosterpoort in Groningen. Het voorprogramma werd door een Canadees trio met de intrigerende naam Timber Timbre verzorgd; intrigerende filmische muziek met onmiskenbare folkinvloeden.

Om half 10 begint Jonsi verrassend klein en intiem. De zaal is direct muisstil voor Jonsi met slechts een gitaar in de hand (geen strijkstokken dit keer), die een akoestisch liedje inzet, met slechts een spotje op hem gericht. Alleen dat is al goed voor koude rillingen bij het publiek: die altijd boeiende stem die ongenadig de hoogte in schiet en slechts enkele keren subtiel wordt aangevuld met een xylofoon-aanslag in dezelfde toonsoort. Een zekere magie is meteen voelbaar.

De opening van het concert blijft enkele nummers lang traag en ingetogen Bij het nummer Hengilas worden voor het eerst de prachtige visuals zichtbaar: oude bladzijden van een boek op de schermen lijken langzaam te worden verbrand door vlammen, wat er verbluffend uitziet en de gedragen sfeer van het liedje geweldig ondersteunt. De subtiliteit gaat pas een kwartier in de set overboord met het bombastisch eindigende Kolniour met forse lawaai-explosie, stroboscooplichten tot achterin de zaal en rennende wolven op de schermen. Op die manier ontvouwt zich een zowel in muzikaal als visueel opzicht verbluffend concert, met een prachtige afwisseling tussen piepkleine, intieme momenten en hevig aanzwellende stukken van groots drama, voor een adorerend publiek dat tot seconden na de liedjes doodstil blijft. Ook bij de officieel niet uitgebrachte en dus onbekende liedjes. Ongelooflijk.

De vier jonge begeleiders van Jonsi spelen opmerkelijk strak. Terwijl Jonsi vooral gitaar en een beetje piano speelt, is het bijna wonderlijk hoe ze het volle geluid van de plaat op het podium nagenoeg perfect en loepzuiver weten te reproduceren. De duimen gaan extra omhoog voor een virtuoze man op de xylo- en vibrafoon en een drummer die zich op de meest uitbundige momenten helemaal laat gaan. Zoals in de achter elkaar gespeelde snellere, opgetogen liedjes Go Do en Boy Lilikoi.

Hoogtepunt van het album Grow Till Tall blijkt echter ook live als afsluiter de absolute climax: terwijl een rustig regenbuitje op de schermen zich ontvouwt tot een hevige sneeuwstorm, zwelt de brok in de keel veroorzakende finale van dit liedje loeihard aan, middels een niet te stoppen, oorverdovende gitaargeluidsmuur tot op orkaankracht.

Ook zonder Sigur Ros weet Jonsi kortom met gemak zijn toehoorders metershoog de lucht in de tillen, terwijl ze langzaam maar zeker in die heel andere wereld van de IJslander terecht komen. Een paradijs met hemels mooie muziek, en al die vogels, vlinders en andere dieren die op de achtergrond in beeld voorbij zijn gekomen. Zo indrukwekkend heb ik het lange tijd niet meer meegemaakt bij een concert.

 

Setlist 

 

Stars in Still Water

Hengilas

Icicle Sleeves

Kolni0ur

Tornado

Sinking Friendships

Saint Naieve

Go Do

Boy Lilikoi

Animal Arithmetic

New Piano Song

Around Us

 

Sticks & Stones

Grow Till Tall